[Haikyuu FIC] Horizon [KageHina] EPILOGUE

posted on 23 Feb 2016 22:55 by valino in Haikyuufanfic directory Fiction, Cartoon

Title: [Haikyuu FIC] Horizon [KageHina] EPILOGUE

Pairing: Kageyama x Hinata

Author: V A L I N O ★

 

 

 

******

 

 

 

EPILOGUE

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

“อิวะจางงงง~~~~ ในที่สุดนายก็มา!!”

 

“ออกไปห่างๆเลยไอ้บ้าคาวะ”ร่างที่สูงน้อยกว่าเพียงไม่กี่เซนยกมือขึ้นดันหน้าของราชาต่างเมืองที่พุ่งมาหาพลางอ้าแขนเตรียมกอด สุดท้ายก็ต้องไปบ่นน้อยใจว่าเขาใจร้ายอยู่คนเดียว

 

“ดีจังเลยน้าที่โทบิโอะจังยอมยกบัลลังก์ให้นายเนี่ย! เวลาฉันเชิญให้มางานเลี้ยง นายก็จะปฏิเสธไม่ได้เหมือนคราวก่อนแล้วยกเว้นแต่ว่าจะมีธุระจริงๆน่ะ!”

 

“ถ้างั้นฉันจะหาธุระมาติดเยอะๆจะได้ไม่มาที่นี่”อิวาอิซึมิพูดเสียงเรียบพลางกอดอก ทำเอาดวงตาอีกฝ่ายส่งความอ้อนวอนมาให้ เจ้าตัวจึงถอนหายใจเบาๆ

 

“ที่ยอมมาก็เพราะอยากให้คินดะอิจิได้เจอคุนิมิหรอกนะ”ว่าพลางพยักเพยิดไปยังทหารของตนที่เลื่อนขั้นมาเป็นคนสนิทประจำตัวซึ่งตอนนี้กำลังเดินเข้าไปทักทายคนสนิทคนปัจจุบันของราชาโออิคาวะ

 

“แล้วอิวะจังไม่อยากเจอฉันจริงๆเหรอ..”เจ้าคนที่โตแค่ตัวทำปากจู๋พลางเอานิ้วชี้จิ้มกัน ท่าทางเหมือนสาวน้อยที่กำลังโดนปฏิเสธรักนั่นทำเอาเขาอยากกระโดดถีบคนข้างหน้าให้ตกทะเลลงไปซะให้รู้แล้วรู้รอด ท่าทางน่าแกล้งของโออิคาวะทำเอาหลุดยิ้มออกมาหน่อยๆที่มุมปาก

 

“ไม่อยาก”

 

“ใจร้าย!!”

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

“คุโรโอะ..”

 

“ว่าไงเคนมะ”ร่างสูงละสายตาจากกองเอกสารที่กองบนโต๊ะขึ้นมาพลางเอนหลังพิงเก้าอี้เบาะหนังหนานุ่ม จับจ้องสายตาไปยังคนสนิทของตนซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาห่างออกไปเพียงเล็กน้อย

 

“..ถ้าตามข่าวลือที่ได้รับมา..คาเงยามะ..ราชาคนนั้นน่ะ ไปเป็นหนึ่งในโจรสลัดคาราสึโนะแล้ว..สินะ ?”

 

“อา ตามนั้นแหละ”พอสบเข้าไปในดวงตาเรียวรีเหมือนแมวนั่นก็พบได้ว่าดูหม่นๆลงเล็กน้อย อีกทั้งใบหน้าหวานนั่นยังยู่นิดๆ

 

“เป็นอะไรไป ?”

 

“..ก็ถ้าคาเงยามะไม่ได้เป็นราชา ก็คงจะไม่ได้มาที่เมืองนี้..และก็จะไม่ได้พาเด็กคนนั้นมาด้วย”

 

“อ้อ..ตัวเล็กคุงคนนั้นสินะ ชื่ออะไรนะ ?”

 

“ฮินาตะ โชวโย..”

 

“จำได้ด้วยแฮะ”

 

“ฉันไม่ขัดหรอกเรื่องที่ราชาคาเงยามะจะไปเป็นหนึ่งในพวกนั้น”วางหนังสือในมือลงก่อนจะเอนหลังไปทาบทับกับโซฟาสีสะอาด เบนสายตาออกไปนอกหน้าต่างซึ่งสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลได้อย่างชัดเจน

 

“น่าเสียดายจัง”

 

“เป็นไปได้ก็อยากเจออีกครั้งจังเลยนะ..”ท่าทางเหมือนแมวหงอยนั่นทำเอาผู้ครองเมืองถึงกับหลุดยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ก่อนจะเดินไปหาแล้วขยี้ศีรษะสีพุดดิ้งของอีกฝ่ายโดยไม่สนใจคิ้วที่เริ่มขมวดของคนตัวเล็ก

 

“อยากเจองั้นเหรอ ถ้างั้นก็ช่วยฉันและทางการตามจับคนเหล่านี้สิ! มันสมองของเนโกมะ”พูดไปพลางคิดในใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ตอบรับ เพราะเจ้าตัวไม่เคยสนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากหนังสือ หรือการละเล่นอะไรที่สนุกๆ

 

“อือ”แต่แล้วคำตอบที่ได้รับมากลับผิดคาดจนต้องหันไปมองหน้าอย่างอึ้งๆ พลางยกมือขึ้นเกาศีรษะอย่างช่วยไม่ได้

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

“ดีจังเลยน้า ที่คาเงยามะเข้ากับคนอื่นๆได้น่ะ”ร่างโปร่งเอ่ยออกมาพลางสูดกลิ่นทะเลเข้าเต็มปอด ส่งยิ้มให้กับคู่สนทนาที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

“อา นั่นสินะ ตอนแรกก็กังวลแทบแย่ กลัวพวกเขาไม่ยอมรับกัน”ว่าแล้วก็ใช้นิ้วโป้งชี้ไปที่กลุ่มคนด้านหลังที่ส่งเสียงโหวกเหวกดังลั่นเรืออยู่

 

“ฮินาตะ! ฉันมาที่นี่เพื่อมาหานายเลยนะ!”นิชิโนยะดัดเสียงพลางบิดตัวไปมา แล้วส่งมือไปกอบกุมเข้ากับฝ่ามือของทานากะที่อยู่ตรงหน้า

 

“จริงเหรอ!! ฉันดีใจมากเลยคาเงยามะคุง!”

 

“อา! ต่อจากนี้นายไม่ต้องร้องไห้อีกแล้วนะ ฉันจะคอยอยู่เช็ดน้ำตาข้างๆนายเอง!!”

 

“คาเงยามะคุง!”

 

“ฮินาตะ!!”

 

“อ-อย่าล้อเลียนคาเงยามะเลยนะทั้งสองคน”อาสึมาเนะพยายามยกมือขึ้นห้ามปรามตัวแสบทั้งสองที่ยังคงสนุกไม่เลิก ใบหน้านั้นเริ่มถอดสีเมื่อสังเกตได้ว่าซาวามุระอยู่ไม่ไกลจากที่นี่แม้ว่าสึกาวาระจะอยู่ด้วยก็ตาม

 

“อาซาฮิซัง!! แต่ว่านี่คือเรื่องจริงนะ ฮินาตะยังชอบเลยดูสิ”ว่าแล้วก็ชี้ไปที่คนตัวเล็กที่ยังคงนั่งขำไม่หยุดไม่หย่อนจนเจ็บท้อง

 

“หย-หยุดเถอะครับ! ผมไม่ได้พูดประโยคน่าอายแบบนั้นซะหน่อย!”เจ้าของชื่อรีบโผล่มาโวยวายเสียงดังพร้อมใบหน้าที่แดงจัดลามไปถึงหู

 

“ฮะฮะฮะ!! นายกำลังเขินอยู่ด้วยแหละคาเงยามะ! หวาว!! หน้าแดงสุดๆไปเลย! แหม รับความจริงไม่ได้รึไงกัน!”

 

“เจ้าเตี้ยฮินาตะ!! แก!!”ว่าแล้วก็หันไปง้างมือออกเตรียมบีบเข้าที่ศีรษะคนตรงหน้า ทำเอาร่างบางหลบไปมาพลางพูดขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ถึงอย่างนั้นเสียงหัวเราะก็ยังไม่หยุดอยู่ดี แถมยังดังขึ้นเรื่อยๆเพราะสองคนที่ล้อเลียนในตอนแรกต่างแข่งกันระเบิดเสียงหัวเราะ

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ไอ้พวกนี้!!”ว่าแล้วผู้เป็นกัปตันก็ตีหน้าเหี้ยมเข้าไปห้ามทันที ลามไปถึงสึกาวาระที่ต้องรีบถลาตามไปไกล่เกลี่ยให้

 

“เสียงดังชะมัดเลย..”บุคคลที่สูงที่สุดในกลุ่มโจรสลัดคาราสึโนะพึมพำออกมาพลางพิงระเบียง แม้ประโยคจะดูเหมือนว่าเจ้าตัวกำลังรำคาญแต่น้ำเสียงกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นสักเท่าไหร่

 

“ฮะๆ แต่ก็ไม่ได้แย่ใช่ไหมล่ะ สึกกี้ ?”ยามากุจิหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเอี้ยวตัวไปถาม แต่ว่าประโยคถัดไปที่ได้ยินถึงกับทำให้ชะงักไปแม้ว่าสึกิชิมะจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆก็ตาม

 

“..การที่นายหายไปมันแย่กว่าอีก”

 

“ยิ้มอะไรอยู่งั้นเหรอ ฮิโตกะจัง ?”ชิมิสึ คิโยโกะเอ่ยถามคนร่างเล็กที่ยืนหลบอยู่ข้างเสาข้างๆ มองตามด้วยตาสีทองที่กำลังจับจ้องไปยังเสนาธิการของกลุ่มและคนสนิทของตนก็เผลอหลุดยิ้มตามออกมา

 

“พอเลย! พวกนายทั้งสองเนี่ย”ท้ายสุด เอนโนชิตะจึงถลาเข้าไปลากสองตัวป่วนอย่างนิชิโนยะและทานากะออกมาจากวง ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับเพื่อนทั้งสองของตนที่เดินเข้ามาในวง

 

“ทุกคนครับ คิโนชิตะและนาริตะกลับมาจากการสืบข่าวแล้ว”

 

“ว่าไงบ้างล่ะ ?”ซาวามุระหันไปถาม เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนตัดสั้นจึงรีบรายงานทันที

 

“เป็นไปตามที่คาดไว้ครับ เรืออุบุงาวะจะทำการมุ่งสู่เมืองโนเฮะบิในวันมะรืน น่าจะมีจุดประสงค์เพื่อปล้นเมืองแห่งนั้น แต่ยังรับรองไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ อาจจะมีอะไรผิดพลาด”

 

“ถ้างั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง!”หน่วยสอดแนมเพียงคนเดียวตะโกนมาพลางส่งยิ้มให้กับทุกคนที่กำลังมองมา

 

“ลำบากหน่อยนะ ยามากุจิ”สึกาวาระหันไปพยักหน้าให้ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนร่างสูงที่ยืนข้างๆค่อยๆยกมือขึ้นมา

 

“งั้นเราควรจะวางแผนกันตั้งแต่ตอนนี้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาสินะครับ ?”

 

“งั้นทุกคนเข้าไปที่ห้องประชุมได้แล้ว!”หัวหน้าของฝูงอีกาประกาศลั่น สิ้นคำพูดทุกคนจึงมุ่งตรงไปยังที่เดียวกันทันที

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

“เคยได้ยินชื่อของกลุ่มโจรสลัดคาราสึโนะไหม ?”

 

“รู้จักสิ!! เป็นที่โด่งดังที่สุดแล้วนี่นา แต่โด่งดังในด้านที่ดีไม่ใช่เหรอ ?”

 

“ใช่! เห็นว่าเมืองโนเฮะบิที่โดนกลุ่มอุบุงาวะเข้าปล้นเมื่อไม่นานมานี้ก็ได้รับทรัพย์สินบางส่วนที่ถูกขโมยไปคืน เพราะกลุ่มโจรสลัดคาราสึโนะไปชิงกลับมาให้นี่แหละ!”

 

“เอ๊ะ ? จริงเหรอ!? เมืองโนเฮะบิน่าจะมีการป้องกันหนาแน่นนะ ?”

 

“เวลานั้นเจ้าเมืองไม่อยู่พอดีน่ะ จึงเกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายไปหมดเลย แต่ว่าชาวบ้านเหล่านั้นต่างก็ขอบคุณกลุ่มโจรสลัดคาราสึโนะกันเต็มไปหมดเลย แถมกลุ่มนั้นยังมีหนุ่มๆหน้าตาดีเต็มไปหมดเลยนะ! ถึงจะไม่เคยเห็นตัวจริงนอกจากรูปภาพจากใบประกาศก็เถอะ แต่ว่ามีเสน่ห์ชะมัดเลยน้า~ หาตัวจับยากแบบนี้น่ะ”

 

“เอ..รู้สึกว่ากลุ่มนี้จะมีคนเพิ่มมาเมื่อไม่กี่เดือนก่อนนี่นา รู้สึกว่า..จะเป็นเจ้าชายของเมืองๆหนึ่งด้วยล่ะ”

 

“เมืองคิตากาวะไง”

 

“อ๊ะ! ใช่ๆ! คาเงยามะ..?”

 

“ใช่แล้ว ชื่อนั้นนั่นแหละ..นั่นไง พูดถึงก็มาพอดี”หญิงสาวพยักเพยิดให้เพื่อนตัวเองดูไปยังหนึ่งในคนของทางการที่เดินถือใบประกาศจับมาแปะลงที่ฝาผนังซึ่งเต็มไปด้วยแผ่นอื่นๆ ล้วนแต่เป็นกลุ่มคาราสึโนะทั้งสิ้น

 

ทุกใบล้วนเริ่มเก่าตามกาลเวลา แม้จะผ่านมาเป็นหลายปีแต่พวกมันก็ยังคงอยู่ที่เดิม บนฝาผนังแห่งนี้

 

 

 

 

 

พวกเขาคืออีกาที่อยู่ทั่วทุกที่

 

เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวที่คุณเผลอละสายตา พวกมันก็จะบินหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

 

ทิ้งไว้เพียงแค่ขนกาสีดำสนิท หรือก็คือชื่อเสียงที่พวกเขาได้สร้างขึ้นมาให้ผู้คนได้พูดถึง

 

แล้วคุณล่ะ..สนใจจะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทางการเพื่อตามจับพวกเขาไหม ?

 

 

 

 

 

******

 

 

 

 

 

จบบทส่งท้ายแล้วค่ะ เย่

อีกหน่อยเราจะมาต่อตอนพิเศษให้ค่ะ

ลึกๆคิดว่าอยากจะรวมเล่ม แต่ไม่รู้จะมีคนสนใจไหม เพราะไม่ได้ยาวเท่าไหร่

รวมๆแล้วก็ประมาณแค่สองร้อยหน้ากว่าๆเอง ( ; v ; )

ไว้เจอกันตอนพิเศษค่า!

 

 

 

V A L I N O ★

Comment

Comment:

Tweet

โอย ขอโทษค่ะ เผลอกด submitไป ยังไม่ได้ทันจะได้พิมพ์คอมเม้นท์เล้ยย ;-;

ตอนนี้ชอบความเป็นนิชิโนยะกับทานากะมากเลยค่ะ อ่านมาถึงตรงที่ทำล้อเลียนคาเกะฮินะแล้วฮาก๊ากเลยจริงๆ 55555555555555

พอจะจบแล้วก็ใจหาย เป็นเรื่องนึงที่เราชอบมาก (จริงๆก็ชอบทุกเรื่องนะ งื้อ)

อยากให้แต่งคาเกะฮินะไปเรื่อยๆไปเลยค่ะ u__u 

ไม่รู้ทำไมดูเป็นคู่ที่คนชอบเยอะ แต่หาฟิคอ่านยากมากเลยค่ะ 

จะรอตอนพิเศษนะคะ /////

#2 By ferinn (14.207.200.93) on 2016-02-23 23:49

บทส่งท้ายนี่มันสุดยอดของคอมโบเซ็ตมากๆเลยค่ะ ฮื้ออออออออออออออออออออออ

แบบว่ามีทุกคู่รวมกันอยู่ในตอนเดียวเลย /////// แต่ก็ไม่มีอะไรสู้คาเกะฮินะได้แล้วจริง

#1 By ferinn (14.207.200.93) on 2016-02-23 23:42