สวัสดีค่า วันนี้เรามาเพื่อจะบอกว่าเราย้ายบ้านแล้วนะคะ (^∀^)

ตามไปเลยย ลิงค์ข้างล่างนี้ค่ะ

บ้านใหม่ จิ้มๆ

ย้ายฟิคบางส่วนไปที่บ้านใหม่แล้วค่ะ บางส่วนก็ยังไม่ได้ย้ายไป

(;´д`) เหนื่อย เยอะมาก โฮฮ

หลังจากนี้ฟิคเรื่องอื่นๆก็จะเขียนในบ้านใหม่เลยนะคะ ไว้เจอกันค่าาา

[Short Fic Haikyuu] Luminous [KageHina]

posted on 18 Mar 2016 23:55 by valino in Haikyuufanfic directory Fiction, Cartoon

Title: [Short Fic Haikyuu] Luminous [KageHina]

Pairing: Kageyama x Hinata

Author: V A L I N O ★

 

 

 

******

 

 

 

ไม่ว่าจะมองไปทางไหน สิ่งที่ผมเห็นก็มีเพียงแค่ความมืดมิด

 

ฝ่าเท้าก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆอย่างไม่หยุดพัก แม้กระทั่งตัวผมเองก็ยังสงสัยว่าผมกำลังจะไปที่ไหน หรือตามหาอะไรในความมืดมิดนี้อยู่กันนะ ?

 

รอบกายมีเพียงแต่ไอเย็นยะเยือกจนทำให้รู้สึกเหน็บหนาว

 

แม้จะกวาดสายตามองไปทางไหนก็ไม่พบใคร มีเพียงผมคนเดียวเท่านั้นที่ยืนอยู่ตรงนี้

 

อย่างโดดเดี่ยว ลำพัง แม้ในใจจะอ้อนวอนเป็นร้อยครั้งพันครั้ง ก็ไม่ปรากฏผู้ใดขึ้นมาในสายตา

 

ไม่เคยมีใครเชื่อในตัวผม ไม่เคยมีใครไว้ใจในตัวผม

 

อาจเป็นเพราะกำแพงที่ผมสร้างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งมันแบ่งแยกฝั่งของผมและคนอื่นๆอย่างชัดเจน ทำให้ไม่มีใครเข้าใจในตัวผม และเช่นเดียวกันกับที่ผมก็ไม่เข้าใจใครทั้งนั้น

 

ไม่รู้ตัวว่าเผลอไปทำนิสัยแย่ๆใส่ใคร เผด็จการใส่ใคร ทำให้ใครเกลียด

 

กว่าจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว

 

...เพราะกระหายความชนะ เพราะอยากจะเก่งยิ่งกว่าเขาคนนั้น ทำให้ลืมคำที่แสนสำคัญไป

 

“ความไว้ใจ” “การปรับตัว” “การยอมรับ”

 

“เพื่อนร่วมทีม”

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวผมนั่งอยู่ในวังวนแห่งความเดียวดายนี่มานานเท่าไหร่ แต่เพราะทั้งหมดที่ผมเผลอทำลงไปทำให้เสียงในใจตะโกนออกมาดังลั่นว่า ผมจะต้องอยู่คนเดียวตลอดไป

 

ทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตจะหันหลังให้ผม

 

เหมือนกับครั้งนั้น...

 

“คาเงยามะ!!!”

 

...อะไรน่ะ..?

 

กำแพงรอบด้านที่ปิดกั้นตัวผมไว้ค่อยๆแตกร้าว เผยให้เห็นแสงที่ค่อยๆสาดส่องแทรกความมืดมิดมากระทบที่ผิวกายของผมทำให้รู้สึกได้ถึงความอบอุ่น

 

พอหันไปมองก็พบใบหน้าที่จริงจัง และแววตาที่จ้องมองมาที่ผม มันเป็นแววตาที่แทบจะทำให้ใจของผมหยุดเต้น

 

แววตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อใจเกินร้อยเปอร์เซ็นต์

 

ฝ่ามือนั้นยื่นมาหยุดตรงหน้าผมก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้ ทันทีที่ปลายนิ้วได้สัมผัส ความอบอุ่นทั้งหมดจากตัวของเขาก็ถ่ายทอดมาจนรู้สึกได้ไปทั้งกาย

 

ความหนาวเย็นที่ได้รับมาตลอดค่อยๆจางหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

 

จับมือคู่นั้นแน่นไม่ยอมปล่อยแล้วค่อยๆยันกายของตัวเองขึ้นจากพื้นตามแรงดึงของเขาคนนั้น จ้องมองไปที่ใบหน้าของเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

 

..คนแรกที่เข้ามายืนในโลกอันมืดมิดของผม

 

และทำให้มันพังทลายลง

 

“ฉันอยู่ตรงนี้!!”

 

เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำเท่านั้น และเป็นเพียงแค่คำธรรมดาๆไม่ได้ดูน่าซาบซึ้งอะไร แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกได้ว่าตอนนี้ผมไม่ได้โดดเดี่ยว

 

ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไป

 

เพราะในโลกอันมืดมิดที่มีเพียงผมมาตลอด ตอนนี้มีแสงอันเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์นี้ขับเคลื่อนเข้ามาอยู่ด้วยแล้ว

 

นั่นทำให้ผมได้รู้สึกตัวว่าสิ่งที่ตามหามาตลอดคืออะไร

 

เป็น ‘เขา’ นั่นเอง

 

ผมเริ่มก้าวเท้าอีกครั้ง

 

เพื่อที่จะไล่ตามแสงนั่นให้ทัน

 

เพื่อที่จะได้อยู่เคียงข้างแสงนั่น

 

...อยากจะขอบคุณแสงของดวงตะวันนี้ที่ช่วยฉุดผมขึ้นมาจากบ่อเหวแห่งความสิ้นหวัง

 

ขอบคุณที่เชื่อในตัวฉัน..ฮินาตะ

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

 

 

เขาเป็นคนที่ผมสัญญา ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่สิบปี ก็จะเอาชนะให้ได้

 

จะไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด

 

ดังนั้นผมจึงวิ่งไปข้างหน้าอย่างสุดแรงเกิดเพื่อที่จะนำเขาให้ได้

 

แต่พอผมหันกลับไป ก็พบว่าเขายืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

 

น่าแปลกที่ผมรู้สึกว่า..ผมสามารถเชื่อในตัวเขาได้เกินร้อยเปอร์เซ็นต์เลยนะ แม้จะดูขัดกับความต้องการของผมก็เถอะ

 

เขาเป็นคนเดียวที่ผมต้องเอาชนะให้ได้..และเป็นคนเดียวที่สามารถทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้นได้

 

มองให้ชัดเจน เขาเป็นเพียงแค่เงาที่น่าสงสารและไม่เคยได้รับความเชื่อใจจากใคร

 

ดังนั้นผมจึงก้าวเข้าไปด้านในกำแพงที่เขาสร้างมันขึ้นมา แล้วค่อยๆทุบมันให้พังลง

 

ยื่นมือไปให้พลางส่งยิ้ม

 

จากนี้ไปนายไม่จำเป็นต้องอยู่คนเดียวแล้วนะ คาเงยามะ

 

“ฉันอยู่ตรงนี้”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แม้ว่าเงาจะไล่ตามแสงเสมอ แต่พวกมันก็ไม่เคยแยกออกจากกัน”

“ทั้งสองสิ่งนี้จะอยู่คู่กันตลอดเวลา”

--- V A L I N O ★